نشرات زنده
دانلود اپلیکیشن اندروید دانلود اپلیکیشن اندروید
فارسی English عربي
71
-
الف
+

مجموعه شعر «گیسوان کابلی» با موضوع افغانستان منتشر شد

مجموعه شعر شاعر ایرانی با موضوع افغانستان منتشر شد.

به گزارش آی فیلم 2، مجموعه شعر «گیسوان کابلی» جدیدترین اثر شاعر توانای ایرانی، «محمدحسین انصاری‌نژاد» با موضوع افغانستان منتشر شد.

«محمدکاظم کاظمی» شاعر و پژوهشگر افغانستانی درباره این کتاب نوشته است: چاپ این کتاب امری است بی‌سابقه، انتشار یک مجموعه شعر کامل از یک شاعر ایران، که تمام آن درباره افغانستان بوده نشان دهنده علاقه شاعر به سرزمین و مردم افغانستان است.

انصاری‌نژاد سال‌هاست که با افغانستان و شاعران آن آشنا می باشد و پیش از این نیز یک گزیده از آثار علامه سید اسماعیل بلخی را منتشر کرده است.

شهرآرا نیوز نوشت: کتاب گیسوان کابلی او در دو فصل شکل یافته است، یکی «از جادهٔ هرات» و دیگری‌ «چکامه‌های کابلی» و در مجموع پانزده شعر بلند و کوتاه از این شاعر را در خود جای داده است.

کتاب با مقدمه‌ای از داکتر غلام‌علی حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران شروع می‌شود. در مقدمهٔ کتاب می‌خوانیم «این شعرها... نشانهٔ همزبانی و برخاسته از همدلی شاعر با مردم افغانستان است و بهتر بگوییم حرف دل مردم ایران است که به زبان شعر به قلم انصاری‌نژاد آمده است. این همدلی‌ها و همزبانی‌ها، این بستگی‌ها و دلبستگی‌ها که چکامه‌های کابلی نمونه‌ای از آن است، حکایت زنده بودن ملت‌های ماست.»

در ادامه شعری از این کتاب را می‌خوانید:

این شاهراه قونیه است، یا جادهٔ هرات شماست؟
اینجا سماع حضرت شمس، در شور و در بیات شماست

این بانگ «شاه کابلی» است، از شامگاه بلخ مگر
محو قمارخانهٔ ما، مبهوت کیش و مات شماست

گرسیوَزی کشیده کمان، تیرش کمانه کرده دریغ
تیرش به روی نقشه دوید، این مرز بی‌ثبات شماست

می‌خواند از مزار سخی، شیراز را و قونیه را
این جلوهٔ حیات من است، این جذبهٔ حیات شماست

یلدای من بلندتر است از گیسوان کابلی‌ات
چای و پنیر و پستهٔ ما، دلتنگ سور و سات شماست

هر شیعه است سنی شرع، هر سنی است شیعهٔ عشق
این سنت هزارهٔ ما این صافی از صفات شماست

شور شهید بلخی‌مان از خاک کربلاست، ببین
هلمند را که هر نفس‌اش شبخوانی فرات شماست

کو حاجتی به قبله‌نما، هر دو اذان به اذن رسول
ساعت به وقت شرعی ما، حی علی‌الصلات شماست

گرداب و بیم موج کجاست با بادبان نام حسین
تا کشتی نجات من است، تا کشتی نجات شماست

پیر هرات و حافظ شهر، از یک بهار رد شده‌اند
این شاخهٔ دعای من است، آن شاخهٔ نبات شماست

تاریخِ درد و رنج من است تاریخِ درد و رنج شما
اندوه دومان من است رنگی که در دوات شماست

این ابرهای جامه‌دران باران گریه‌های من‌اند
ابر دیار مادری‌ام در کوه و در فلات شماست

اینجا نشسته‌ام که غروب، نم نم غزل قدم بزنیم
این شعر، یک بغل گل سرخ در باغ خاطرات شماست

ع ا

نظر شما
ارسال نظر